Święty Kot Birmański

kat. półdługowłose

Kot Święty Birmański

Święty Kot Birmański to bardzo unikalna rasa. Futro na stopach tych kotów jest białe natomiast futro na reszcie ciała jest lekko ciemniejsze, jedwabiste bardziej niż Tureckiej Angory i kotów Himalajskich. Ich ciało raczej jest dłuższe, większe niż Persów ale mniej przysadziste. Wierzy się że, w Birmie ten kot był czczony jako wcielenie zmarłych mnichów.

Nie ma wyraźnego zapisu pochodzenia rasy. Najczęściej twierdzi się, że pochodzą z Góry Lugh w Birmie i tam mieszkały z kapłanami świątyń. Istnieje wiele legęd o tym, jak koty po raz pierwszy przybyły do Francji, w tym o przemycie kotów z Birmy przez podróznika, o parze Birmanów (lub ciężarnej kotce o imieniu Poupée de Maldapour) skradzionych ze świątynii i przewiezionych do Francji przez Thadde Haddisch i jeszcze o parze kotów, które były podarowane pewnwmu koloniście francuskiemu w nagrodę za pomoc w obronie świątyni przed japońskim najeźdźcą w 1919 r.

Inna wersja legendy głosi, że pierwsza para kotów tej rasy została wykradziona przez sługę ze świątyni Lao-Tsun i sprzedana milionerowi amerykańskiemu Vanderbiltowi w 1920. Są to jednak tylko legendy. Pierwsze ślady historycznych Birmanów pochodzą z Mme Leotardi w Nicei we Francji. Wielu wierzy, że rasa ta pochodzi z Birmy ze świątyń starożytnych, że koty żyły obok kapłanów. Ale są też tacy, którzy sądzą, że przybyły do Europy z Azji. Bez względu na liczne legendy i folklor, istnieje realna obecność rasy Birman już od lat dwudziestych XX wieku, a wiele opowieści ujawnia tajemnice leżące u podstaw ich pochodzenia.

Niektóre z tych legend pochodzi z opisów pani Marcelle Adam (Pisarka i prezes Federacji Feline Française oraz właściciel hodowli Maldapour Birman), która być może kreując historie o tych kotach chciała uatrakcyjnić rasę birmanów głównie w celach marketingowych.

W rzeczywistości koty te uzyskano w ramach francuskiego programu hodowlanego z użyciem kotów europejskich krótkowłosych, kotów syjamskich i perskich. Owa legenda miała w pierwszych latach po powstaniu rasy prawdopodobnie zapewnić lepszą sprzedaż, jednak okazała się zadziwiająco trwała.

Pierwsze ślady historyczne prowadzą do pani Leotardi mieszkającej w mieście Nicei we Francji. Birmany podczas II Wojny Światowej niemal nie wyginęły całkowicie jako rasa. Tylko dwa koty uratowały się w Europie po zakończeniu wojny, para o nazwie Orloff de Kaabaa i Xenia de Kaabaa. Fundamentem tej rasy w powojennej Francji stało się potomstwo tej pary. Na początku 1950 roku, po raz kolejny utworzono czyste mioty Birmana. Przywrócona rasa została uznana w Wielkiej Brytanii w 1965 r. i w 1966 r. uznana przez CFA.

Pierwsze koty Birman seal-point został osiągnięty w 1959 roku, przy użyciu linii Niebieskich Perskich. Nowe kolory kotów zostały dodane przez angielskich hodowców w 1970-1980, w tym czekoladowy, czerwony point oraz z wersją pręgowaną. Birmański również był używany do tworzenia nowych ras takich jak Ragdoll, kot z Kalifornii. Kot Secred Birman jest wspaniałym kotem z fascynującą powierzchownością.


Sekrety historii kotów birmańskich

Dieu d’Arakan

SECRETS OF THE BIRMAN HISTORY REVEALED – Książka poświęcona kotom Birmańskim publikuje wiele historycznych informacji o birmanach i jest zbiorem informacji przetłumaczonych przez Alwyn Hill.

Zdjęcie z 1930 r. przedstawia kota o imieniu Dieu d’Arakan, który był początkiem linii niebieskich tej rasy. Był własnością M. Baudoin-Crevoisier, znanego hodowcy Birmanów w tym czasie. Dieu d’Arakan został sprzedany, wraz z sześcioma kociakami Księżnej Ratibor, ta zostawiła koty Księciu Aosty. Ostatecznie trafiy do hrabiny Giriode Panissera a ich linia i rodowód zasłynął na całym świecie. W czasie wojny M. Baudoin-Crevoisier udało się zachować kilka kotów. Kocura Orlaffa de Kaabaa i kotkę Xenia de Kaabaa.


Hodowcy pierwszych Kotów Birmańskich i ich koty
1. Aria de Kaabaa 1957 | 2. Manou de Madalpour 1927 | 3. Orloff de Kaaba 1945

Źródło: ©The Secrets of the Sacred Cat of Burma book; www.sacredbirman.co.uk

Kot Święty Birmański

Posiada ekspresyjny i magnetyczny wygląd stosowny by wyselekcjonować rygorystyczny standard z określeniem, którego były duże trudności. Jest często wybierany jako pupil domowy przez swoją kochającą i miłą naturę z osobliwym temperamentem. Secred Birman ma umaszczenie punktowe na uszach, pysku, nogach i ogonie. Reszta ciała jest w jaśniejszym tonie. Birman z białymi plamami w przypadkowych miejscach nie może być dopuszczony do reprodukcji ponieważ cecha może być dziedziczona przez potomstwo. Samice z bardzo szczupłą sylwetką nie stanowią standardu rasy i są zwykle pomijane.

Koty Birmańskie są typem unikalnym, ich charakterystyka nie jest podobna do żadnej innej rasy. Jakakolwiek są prawdziwe historie, rasa przetrwała i jego potomkowie byli prezentowani na wielu ważnych wystawach. Oddzielne linie tej rasy ustalono w Stanach. Wraz z pierwszym pokazem w Medison Squere Garden otrzymały status rasy organizacji CFA w 1957 r.

Kot Święty Birmański

Charakter i opieka

Cichy i łagodny ale mniej poważny niż Perski. Jest dociekliwy i bardzo uczuciowy. Daje wrażenie, że jest świadomy swoich mistycznych przodków. Nie tak jak wiele długowłosych ras, Birmański dojrzewa wcześnie nawet w 7 miesiącu życia. Królowe rodowodowe są wspaniałymi matkami a samce słyną ze swojego miłosnego temperamentu.
Futro jest jedwabiste i miękkie i łatwiejsze do czesania i pielęgnacji niż futro Persów. Białe futro na stopach musi być białe. Nakładanie białego pudru do czesania, który jest wcierany w sierść i następnie wyczesywany daje ładny efekt czystości.


Kot Święty Birmański

Źródło: Wikipedia.org


Cechy

Kat. – półdługowłose
Budowa – średnia, długi lecz krępy.
Futro – długie, jedwabiste, gęsty kołnierz wokół szyi, długie futro z tyłu i po bokach, może się trochę kręcić na brzuchu. Niewielka ilość podfutrza, rzadko staje się matowe
Głowa – silna, szeroka, okrągła czaszka z pełnymi policzkami
Nos – średniej długości, romański w kształcie Podbródek – mocny, dolna i górna warga ma prostopadłą linię
Oczy – prawie okrągłe w kształcie
Uszy – średnia wielkość z zaokrąglonymi czubkami, trochę przechylone do przodu
Ciało – dość długie ale przysadziste, dobrze zbudowane. Samce są solidniej zbudowane niż samice
Nogi – krótkie lub średnie w długości i masywne Łapy – duże i okrągłe
Ogon – średniej długości przypominający pióropusz


Standard FIFe

SBI – święty kot birmański (Birman)

Ponizej kody cech zewnetrznych kota, ustalone przez organizacje FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostepny na stronach Organizacji. Federation Internationale Féline

Uznane wariacje kolorów:
1. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy, kremowy point: SBI n/a/b/c/d/e
2. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, liliowy szylkretowy point: SBI f/g/h/j
3. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, kremowy pręgowany point: SBI n/a/b/c/d/e 21
4. brunatny, niebieski, czekoladowy, liliowy, czerwony, liliowy szylkretowy pręgowany point: SBI f/g/h/j 21

Kolory futra
n – czarny (black)
a – niebieski (blue)
b – czekoladowy (chocolate)
c – liliowy (lilac)
d – rudy (red)
e – kremowy (cream)
f – szylkret czarny (black tortie)
g – szylkret niebieski (blue tortie)
h – szylkret czekoladowy (chocolate tortie)

Oznaczenie rysunku na sierści
21 – nieokreślony rysunek pręgowania – np. u kotów z oznaczeniami point (unspecified tabby pattern)

Wszystkie rasy