Kot Bikolor

kat. koty perskie i egzotyczne

Kot Perski Bikolor

Historia

23.02.2021

Różne źródła opisywały wspaniałe koty perskie o wielu kolorach sierści. Takie ubarwienie dotychczas posiadały głównie koty krótkowłose. Na pierwszych pokazach koty biało-czarne nazywane były „srokami” i oczekiwano by były bardzo precyzyjnie opisane nawet z rozmiarami łat. Takim wymaganiom hodowcy nie mogli sprostać i doczekano się ustaleń norm światowych zrzeszeń wystawienniczych, które usystematyzowały barwy futra Bikolora.

Dwukolorowe łaty mogły być różnego kształtu, lecz barwy łat musiały być jednolite. Czyli mogły być biało-czarne, biało-niebieskie, biało-czerwone itd.

Związki amerykańskie określiły barwy Bikolora tak by nogi, brzuch i piersi były białe oraz biały kształt odwróconego „V” na pysku. Dopuszczalne były plamy białe pod ogonem.

Brytyjczycy byli mniej restrykcyjni i mówili, że kot ten powinien mieć łaty jednolite, czyste i równomiernie rozłożone i powinny zajmować nie więcej niż 2/3 powierzchni ciała (w kolorze innym niż biały). Pyszczek łaciaty z kolorem białym. Błędem przy ocenie tego rodzaju maści jest nieczysta barwa koloru, przeplatana innym odcieniem, pręgowaniem, za długi ogon lub niezgodny z normą kolor oczu.

Bikolor powinien mieć – plamy koloru powinny być od siebie wyraźnie odseparowane i być czyste w kolorze lub odpowiednim deseniu. Biały zajmuje od 30% do 50% powierzchni ciała.

Dokładna ilustracja rozłożenia barw u Bikolorów jest Tutaj


Charakter

1. Persy i Egzotyczne to spokojne, łagodne koty.
2. Bardzo przywiązują się do swoich właścicieli i nie lubią samotności.
3. Lubią głaskanie, czesanie oraz drapanie.
4. Bawiąc się rzadko używają pazurów i zębów, są nieagresywne. Akceptują w domu obcych ludzi, łatwo też przystosowują się do nowych warunków.
5. Nie przejawiają tendencji niszczycielskich.
6. Wspaniale znoszą przebywanie w mieszkaniach bez ogrodu. Jeśli nawet mają do dyspozycji ogród, nie korzystają z nich wybierając wygodna kanapę.
7. Lubią znajdować się w centrum uwagi przebywając z ludźmi, przejawiają również cechy upartego charakteru.


Bikolor Van, Arekin

kat. koty perskie i egzotyczne

Kot Perski Bikolor Van Arlekin

Persy w maści łaciatej od bardzo dawna pojawiały się w miotach białej odmiany. Jednakże uważano je za zbyt mało atrakcyjne i kojarzono z maścią zwykłych „dachowców”. W latach 1933 – 1955 r. nie dopuszczano tych odmian do pokazów i wystaw. Dopiero z początkiem lat 70-tych XX w. podjęto starania o ich powrót na wybiegi i oficjalnie uznano Bikolora. W momencie gdy otrzymały status rasy, wzorzec maści wymagał systemu rozmieszczenia plam białych i barwnych.

Rygułry umiejscowienia znaków stały się z biegiem czasu bardziej tolerancyjne i przyjęły za kryterium równomierność rozmieszczenia łat. Początkowo Persy dwukolorowe hodowano w tradycyjnych kolorach – Czarnym, Niebieskim, Rudym i Kremowym. Obecnie pojawiają się coraz powabniejsze Persy i Egzotyczne dwukolorowe – Czekoladowe i Liliowe. Wraz z uznaniem wszystkich odmian barwnych kotów dwukolorowych zapoczątkowano hodowlę odmian tak egzotycznych, jak dwukolorowy Kameo, Dwukolorowy Dymny, a nawet Dwukolorowy Tabby.

VAN – plamy koloru występują jedynie na głowie, na ogonie.

Arlekin – plamy koloru występują na grzbiecie, głowie i ogonie. Biały kolor powinien przekraczać 50% powierzchni ciała.

Dokładna ilustracja rozłożenia barw u Vanów i Arlekinów jest Tutaj


Cechy Kotów Perskich i Egzotycznych

Głowa - Czaszka okrągła; Czoło zaokrąglone; Pełne, dobrze odznaczające się policzki; Broda silnej budowy z szeroką żuchwą;
Uszy - Nieduże, zaokrąglone na końcach z kępkami dłuższych włosów; Szeroko ustawione względem siebie; Osadzone nisko;
Oczy - Duże okrągłe, szeroko rozstawione w kolorach intensywnych uzależnionych od kategorii rasy;
Szyja - Krótka i mocna;
Korpus - Sinej muskularnej budowy; Szeroka klatka piersiowa; Masywny kark i plecy;
Kończyny - Krótkie, masywne o grubym kośćcu; Łapy duże i okrągłe z kępkami włosów między palcami;
Ogon - Krótki, bardzo puszysty u końca zaokrąglony, proporcjonalny do reszty ciała;
Futro - Długie, puszyste, jedwabiste i miękkie, nie wełniste, kryza wokół szyi;

Wady nie pozwalające na przyznanie certyfikatu:

1. Deformacje kośćca i czaszki (nie dotyczy kastratów)
2. Oczy zbyt głęboko osadzone lub wyłupiaste lub zezowate
3. Choroby oczu
4. Niepoprawny zgryz (przodo lub tyłozgryz powyżej 2mm)
5. Zęby stępione lub ułamane
6. Deformacje ogona (nie dotyczy kastratów)
7. Kondycja ogólna (wychudzenie lub zapasienie)

Wady powodujące dyskwalifikację:

1. Ślepota; Głuchota; Agresja; Karłowatość; Zezowatość
2. Wnętrostwo lub anomalia budowy jąder
3. Futro zafrbowanie lub zbytnio zapudrowane
4. Amputacja pazurów (nie mylić z obcięciem)
5. Zapchlenie
6. Brudne uszy
7. Poli- lub olidaktylizm (zbyt duża ilość palców)
8. Białe płaszczyzny koloru futra nie przewidziane w standardzie koloru
9. Kotki karmiące i ciężarne
10. Widoczna przepuklina pępkowa


Standard FIFe

EXO – kot egzotyczny (Exotic) lub PER – kot perski (Persian)

Wszelkie zmiany i aktualny opis dostępny na stronach Organizacji Federation Internationale Féline - www.fifeweb.org

Kot Egzotyczny Bikolor