Kot Biały

kat. koty perskie i egzotyczne

Kot Perski Biały
Kot Perski Biały

Historia rasy

23.02.2021

Kot Biały Perski i Egzotyczny – to bardzo popularna odmiana kota perskiego. Cieszy powodzeniem u kocich wielbicieli już prawie od 100 lat. Jest rezultatem skrzyżowania rasy Angora i Perskiej.

Pierwszych udokumentowanych przodków persa przywieziono do Włoch z Iranu (historycznie znanego jako Persja) przez Pietro della Valle około 1620 r. Natomiast z Angory (obecnie Ankara w Turcji), do Francji został przywieziony kot Angora przez Nicholasa-Claude Fabri de Peiresca mniej więcej w tym samym czasie. Krzyżówka tych dwóch ras dała podstawy rasy kota perskiego znanego nam dzisiaj.

Uznany jako rasa z końcem XIX wieku, został "opracowany" poraz pierwszy przez Angielskich, a potem głównie amerykańskich hodowców po II wojnie światowej. Nie jest to naturalna rasa.

Ostatnie badania genetyczne wskazują, że dzisiejsze Persy są spokrewnione nie z kotami z Bliskiego Wschodu, ale z kotami z Europy Zachodniej. Naukowcy stwierdzili: „Chociaż wczesny kot perski mógł faktycznie pochodzić z Persji, współczesny perski utracił już swoje tło filogeograficzne.

Białe Persy o niebieskich oczach - ta genetyczna wada spowodowała wadę słuchu po stronie niebieskiego oka. Dużym wysiłkiem hodowców wadę wyeliminowano.

Krzyżówki Białego Persa z Niebieskim i Czarnym zlikwidowały głuchotę całkowicie. Rezultatem krzyżówek było potomstwo, które nie tylko miało bardziej solidne kości, ładniejsze ciała i kształty głowy ale i różne kolory oczu na przykład miedziane, pomarańczowe, niebieskie lub każde oko w odmiennym kolorze.

Źródło: The Ascent of Cat Breeds: Genetic Evaluations of Breeds and Worldwide Random Bred Populations

Kot Perski Biały
Kot Perski Biały

Charakter

1. Persy i Egzotyczne to spokojne, łagodne koty.
2. Bardzo przywiązują się do swoich właścicieli i nie lubią samotności.
3. Lubią głaskanie, czesanie oraz drapanie.
4. Bawiąc się rzadko używają pazurów i zębów, są nieagresywne. Akceptują w domu obcych ludzi, łatwo też przystosowują się do nowych warunków.
5. Nie przejawiają tendencji niszczycielskich. Wspaniale znoszą przebywanie w mieszkaniach bez ogrodu. Jeśli nawet mają do dyspozycji ogród, nie korzystają z nich wybierając wygodna kanapę.
6. Lubią znajdować się w centrum uwagi przebywając z ludźmi, przejawiają również cechy upartego charakteru.

Pielęgnacja

Przy czesaniu i pielęgnacji sierści persów jest potrzebna szczególna uwaga. Futro bardzo łatwo ulega zabrudzeniu i przebarwieniom głównie wokół ust, koło ogona i wokół oczu. Kot przez to wygląda jak nieco zaniedbany. Hodowcy często używają białego pudru by skorygować przebarwienia a jednocześnie zapobiegać ich tworzeniu.

Kot Perski Biały
Kot Perski Biały

Cechy Kotów Perskich i Egzotycznych

Głowa - Czaszka okrągła; Czoło zaokrąglone; Pełne, dobrze odznaczające się policzki; Broda silnej budowy z szeroką żuchwą;
Uszy - Nieduże, zaokrąglone na końcach z kępkami dłuższych włosów; Szeroko ustawione względem siebie; Osadzone nisko;
Oczy - Duże okrągłe, szeroko rozstawione w kolorach intensywnych uzależnionych od kategorii rasy;
Szyja - Krótka i mocna;
Korpus - Sinej muskularnej budowy; Szeroka klatka piersiowa; Masywny kark i plecy;
Kończyny - Krótkie, masywne o grubym kośćcu; Łapy duże i okrągłe z kępkami włosów między palcami;
Ogon - Krótki, bardzo puszysty u końca zaokrąglony, proporcjonalny do reszty ciała;
Futro - Długie, puszyste, jedwabiste i miękkie, nie wełniste, kryza wokół szyi;

Wady nie pozwalające na przyznanie certyfikatu:
Deformacje kośćca i czaszki (nie dotyczy kastratów); Oczy zbyt głęboko osadzone lub wyłupiaste lub zezowate; Choroby oczu; Niepoprawny zgryz (przodo lub tyłozgryz powyżej 2mm); Zęby stępione lub ułamane; Deformacje ogona (nie dotyczy kastratów); Kondycja ogólna (wychudzenie lub zapasienie).

Wady powodujące dyskwalifikację:
ślepota; Głuchota; Agresja; Karłowatość; Zezowatość; Wnętrostwo lub anomalia budowy jąder; Futro zafrbowanie lub zbytnio zapudrowane; Amputacja pazurów (nie mylić z obcięciem); Zapchlenie; Brudne uszy; Poli- lub olidaktylizm (zbyt duża ilość palców); Białe płaszczyzny koloru futra nie przewidziane w standardzie koloru; Kotki karmiące i ciężarne; Widoczna przepuklina pępkowa

Wymagania wystawiennicze

Kolor futra powinien być czysto biały i błyszczący bez jakiegokolwiek śladu przebarwień. Nos i poduszki łap są różowe. U Persów Białych niebieskookich kolor oczu jest głęboko niebieski, pomarańczowy, intensywnie miedziany lub miedziany. Koty o różnych kolorach oczu mają jedno oko niebieskie i drugie pomarańczowe lub miedziane.

Standard FIFe

EXO – kot egzotyczny (Exotic) lub PER – kot perski (Persian)

Poniżej kody cech zewnętrznych kota, ustalone przez FIFe. Wszelkie zmiany i aktualny opis dostępny na stronach Organizacji Federation Internationale Féline - www.fifeweb.org

Uznane wariacje koloru:
EXO/PER w 61/62/63/67

Kolor futra: w – biały

Oznaczenie koloru oczu:
61 – niebieski
62 – pomarańczowy
63 – różne – jedno pomarańczowe, drugie niebieskie
67 – syjamskie (niebieskie)

Kot Perski Biały
Kot Egzotyczny Biały